Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

η αλεξια ...


οσοι με ξερουν απο παληα θα ξερουν την αγαπη μου για μερικους καλλιτεχνες
Αρλετα, Ελενη Δημου, Αλεξια και Γιαννη Παλαμιδα


Η Αλεξια ειναι ιδιαιτερη φωνη και προσωπικοτητα
θα ειναι στο Ηρωδειο στις 4/10/16
θα πάω και εγώ (φυσικα)
Την Αγαπώ την εχω μέσα στη καρδιά μου
για πολλούς λόγους
Για μένα δεν ειναι η Αλεξια απο τα κορίτσια ξενυχτανε η το άσπρο μαύρο η τις νερομπογιες 
Εχει την σημαντικοτερη φωνη 
της γενιας της,
 μπορει να τραγουδησει απο Τζαζ μεχρι ρεμπετικο
 και αν ζουσε σε αλλη χωρα στα 80ς θα ηταν παγκοσμια γνωστη 
αλλα παλι δεν ειναι αυτο το ζητουμενο, πιστευω, για αυτην!


Ειναι ένα κορίτσι που εχει  συνέχεια
 επαφή με τα θέλω της 
ταξιδεύτρια του κόσμου και του ονείρου

με πυξίδα την μουσική και την αγάπη

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

γυαλινο καλοκαίρι




νομίζω το τραγούδι του καλοκαιριού μου ήταν αυτό 
όχι γιατί έζησα ένα άτυχο γυάλινο ερώτα
αλλά γιατί το άκουσα πιο συχνά απο καθε άλλο τραγούδι
(by the way 
η φωνή της Βελεσιωτου με ανατριχιάζει)
διπλά στο θάλασσα πάντα και πίνοντας pimms 
με σπραητ και φράουλες και μέντα και lime μέσα
ένα ποτό  που μας έφτιαξε ένα απόγευμα του Αύγουστου ενας σαουθαφρικανος  φίλος!
παθιάστηκα με το ποτό αυτό, 
ξέχασα και το αγαπημένο μου τζιν τόνικ 
που συντρόφευε τα καλοκαιρινά μου βράδια
πιμς και τόνικ και βελεσιωτου 
άλλο ένα καλοκαίρι τελιωσε ε ?
καλοκαίρι που έφερε αλλαγές
φιλίες κατέρρευσαν σαν  δίδυμοι πύργοι
κορμιά ξένα και γνωστά ήρθαν και φυγαν
(σιγα το πρωτοτυπο)
ολα για κάποιο λόγο γίνονται
(σιγα το νεο)
πια εδω στου δρόμου τα μισά
βρίσκω σχεδόν  αμέσως το λόγο που γίνονται
(εισαι ξεφτερι βρε)
σα λέξη σε σταυρόλεξο
τη γράφω με μολυβάκι ,,,
δεν εχω πια πολλές απορίες
πάνω κάτω ξερω τα λάθη που με βγαλανε
σ αυτήν την όχθη
με θεωρούσα πάντα έξυπνο 
αλλά τελικά τα πάθη μου θόλωσαν το μυαλό
και έκανα  τα λάθη που κορόιδευα
η απλά
ακολουθησα πάντα το μονοπάτι που ψάχνει την αγάπη
όμως τελικά η ζωή θέλει και τη λογική της
τώρα γιατί στα γράφω αυτά?
βραδυ σεπτεβρη και δεν έγραψα όλο το καλοκαίρι
τιποτα
σας διάβαζα όμως που κ που
απόψε όμως τα γράμματα στο πληκτρολόγιο
μαγνήτες έγιναν και άρχισα να γράφω
έτσι χωρίς συντακτικά σωστά
όπως με ξέρεις δηλαδη
και με γευση pimms παλι




ήταν ένα καλοκαίρι απο γυαλί
το σπάω απόψε 
όχι με νεύρα
σαν να ναι ατύχημα το κάνω
σαν να πέφτει απο τα χεριά
που δε πρόσεξα
κι ας πρόσεχα πάντα
το σπάω 
και πέταω καθε μικρό γυάλινο κομμάτι
δεν εχω να κρατήσω τίποτα
συμβαίνουν  κι αυτά 
τι να κάνουμε

κοιτα μεταξύ μας  
εχω δυο τρεις στιγμές που θέλω να κρατήσω
απο το καλοκαίρι
αλλά θα  τις κρατήσω για μένα



Τρίτη, 31 Μαΐου 2016

καλό καλοκαίρι

καλό καλοκαιρι
 αγαπημενε μου μπλογκερ
εδω θα ειμαι
θα σε διαβαζω
παντα σε διαβαζω
κι ας μη σου γραφω
το μπλογκ αυτο
 εχει τη δικη του  διαδρομη
στο αχανες διαδικτυο

ενα διαστημοπλοιο ειναι
και κανει βολτες
φωτογραφιζει και γραφει
τα ημερολογια διαστηματος
θα σου γραφω που κ που
μην ανησυχεις για μενα
καλοκαιρι ειναι
δεν βαζω οξειες και περισπωμενες
μεγαλωσα και εγω
καλό καλοκαιρι
για καποιο το επομενο τραγουδι
μου θυμιζει ενα απ τα πιο ξενοιαστα καλοκαιρια
της ζωης μου

https://www.youtube.com/watch?v=qHG5Brh4QFc